آدم بزرگ ها - دو

دلخـــورم. با همه ی احساسم انگار! از حرف نسنجیده ی تو رنجیده ام. رنجشم به قــدری است که عــذر خواهی ها را حتــی نمی خواهم که بشنوم.

و میان همه ی حرف هایی که رد و بدل می شود من هم نسنجیده حرف می زنم و حالا دلخوری. عذر خواهی های من و نشنیدن تو...

دوری باطل و مغرورانه!

 

 

+ و خدای رحمان و رحیم خیلی زود آدمی را آگاه می کند از جهل... خدای من! هـر لحظـه و همیشـه تو را شکــر :*

/ 1 نظر / 9 بازدید
رها

این حرفای این مدلی ، مثل تیر می مونن، از چله که رها می شن دیگه نمی شه جلوشو گرفت :( اما بدتر از اون اینه که خیلی وقتا نمیشه از برداشتن کمان صرف نظر کرد ... کار هر کسی نیست . ما هم مثل بقیه خب