نه طاقت خاموشی، نه میل سخن داریم

تشویش هزار «آیا»، وسواس هزار «اما»

کوریم و نمی‌بینیم، ورنه همه بیماریم

دوران شکوه باغ از خاطرمان رفته‌ست

امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم

دردا که هدر دادیم آن ذات گرامی را

تیغیم و نمی‌بریم، ابریم و نمی‌باریم

ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب

گفتند که بیدارید؟ گفتیم که بیداریم

من راه تو را بسته، تو راه مرا بسته

امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم

                                                  حسین منزوی

/ 2 نظر / 239 بازدید
مازیار

[گل][گل]امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم

بهمن

درود بر شما [لبخند][گل]